Populus درخت صنوبر

یکی از پر کاربردترین درختان مناطق شمالغرب ایران درخت صنوبر است.
مفاوم به سرما و کم توقع. با آفات و بیماریهای کم و چوب نسبتا صنعتی که کاربرد
فراوانی در ساختمان سازی و غیره دارد. بنابراین در کناره مزارع و باغات و کنار
نهرها (علاقه زیادی به آب دارد) به عنوان پرچین و مرز کاشته میشود تا در چند
سال آینده که بزرگ شد قطع شده و فروخته شود و به جایش دوباره بکارند.
تکثیرش با قلمه است و به همین دلیل کار زیاد و هزینه‌ای ندارد. (عمده فروشی
صنوبر سال گذشته شاخه‌ای 300 تومان بود)
چوب این درخت هم به عمده فروشی تنی 80 هزارتومان در طرفهای صومعه سرا معامله
میشود.
حالا جنس پوپولوس در ایران سه گونه مشخص دارد.
صنوبر معمولی (به ترکی: قوآخ) برگهای سبز دارد و شاخ و برگ درخت حجم پیدا
میکند و زاویه شاخه‌ها با تنه اصلی بیش از 45 درجه است. و پشت و روی برگها سبز
است.
صنوبر تبریزی (به ترکی: قلمه آقاجی) زاویه شاخه‌ها با تنه کم است. در واقع شکل
کلی درخت مانند شعله شمع است و برای همین نسبت به باد مقاومت دارد و به عنوان
بادشکن در مناطق کوهستانی کاربرد دارد. هر دو نوع صنوبر معمولی و تبریزی
برگهای مشابه هم دارند.
و آخری سپیدار که رنگ روی برگها سبز پررنگ و چرمی شکل و پشت برگها سفید است.
هنگامی که باد میزند به این سپیدار منظره جذابی تولید میشود. زاویه شاخه‌های
سپیدار نیز باز است و مثل تبریزی درخت جمع شده‌ای نیست.
اگر چوب سپیدار را برش بدهید برعکس برگها و تنه که به سفیدی میزند. داخل درخت
به سیاهی میزند. برای همین در برخی مناطق آذربایجان به این درخت قره قوآخ
میگویند.

حال داستان خود این عکس!
برگ کوچک سمت راست متعلق به صنوبری کاشته شده در اردبیل است. که بیشتر برگهای
این درختان همین سایز هستند و کمی کوچکتر و کمی بزرگتر.
ولی برگ بزرگتر را از حیاط دانشگاهمان در رشت برداشتم! همان صنوبر که در رشت کاشته
شده و برگهایی چندین برابر همجنس اردبیلی‌ش دارد.
برای همین برخی درخت کاران که در گیلان صنوبر میکارند در 5 سال به محصول رسیده
و چوبهاشان را میفروشند ولی آنهایی که در اردبیل و گیوی و مشگین‌شهر صنوبر
میکارند در ده و پانزده سال به محصول میرسند!

این نکته برایم خیلی جالب آمد که این درخت سردسیری وقتی در منطقه نیمه گرمسیری
مانند گیلان کاشته میشود چقدر عملکردش فرق میکند!.

Advertisements