قیمتها با کدام دلار بسته میشود؟

حامد قدوسی بزرگ در سر مقاله امروز دنیای اقتصاد به یک نکته خیلی خیلی مهم اشاره کرده است و آن این است که اگر دولت دلار را به یک قیمت بسیار کمی هم به واردکننده و تولیدکننده بدهد چون همه تولیدکنندگان به هر دلیلی از این قیمت بهره مند نخواهند شد، افراد به دلیل سودخواهی بیشتر قیمت را با کسی که «بالاترین قیمت ممکن را در عرضه و تقاضا دارد ارائه میدهد» هماهنگ خواهند کرد.

یعنی سود بیشتر برای کسی که رانت دارد و سود کمتر در عین فشار بیشتر برای کسی که رانت ندارد. و همچنین عدم کاهش قیمت برای مصرف کننده.

و این کاملا درست است و حداقل در کسب و کار ما از همان روزهایی که دلار شتاب گرفت شرکتهای واردکننده صنف ما قیمتهاشان را از دلار دوهزار تومان بستند. وقتی هم پایین آمد پایین نیامدند. (برای یک نمونه شرکت نمایندگی رسمی یک کالایی قیمت 252هزارتومان را برای یک کالای خاص ازیک شرکت مشخص را اعلام کرد در حالی که خرده فروشهای متفرقه 185هزارتومان میفروختند) ولی چون شرکت رسمی دست بالا را گرفت بقیه هم کشیدند بالا.

آنوقت شرع و عرف و اخلاق بازار که میگوید من این کالا را با قیمت قدیم خریده بودم و باید با قیمت قدیم بفروشم و هروقت که با قیمت جدید خریدم با قیمت جدید میفروشم به یاد هیچ کسی خطور هم نمیکند و اصلا حرفش رو نزن داداش! ما باید واسه این جنسی که میفروشیم جایگزین بیاریم یا نه؟ امروز اگر ارزون فروختم فدا چطور گرون بخرم؟

من واقعا نمیدانم کدام درست است. گیج و منگ میزنم این وسط. اخلاق قدیم یا محافظه کاری جدید؟ اولی حس خوبی از بودن و تجارتت بهت میدهد ولی ممکن است قشنگ بخوری به زمین گرم. دومی ولی بالای کف طوفانهای دلاری نگهت میدارد ولی آن حس قوی از مرد بازار بودن را بهت نمیدهد. میشوی دلال نون به نرخ روز خور…

Advertisements