نانوتکنولوژی به سبک ایرانی


همونطور که میدونید اغلب مغازه‌ها در فصلهای سرد مناطق سردسیر با شیشه‌های مغازه مشکل دارند. به این ترتیب که معمولا دمای داخل مغازه بالاتر از بیرون میشه و در نتیجه بخار آب موجود در داخل مغازه روی شیشه‌های سرد میچسبه و مه میگیره. از بیرون داخل دیده نمیشه.
در مورد گلخونه‌ها این وضعیت شدیدتره و همیشه این اتفاق می‌افته. در مورد گلخونه ما که دیگه واویلا است. شیشه‌ها در حدود بیست سالی که از عمرشون میگذره کاملا خرده شده‌اند و سطح تماسشون خیلی زیاد شده و تقریبا مات هستند و داخل به سختی دیده میشه.
از جهت فیلتر کردن شدت نور برای ما خوبه ولی از نظر دید مشتری و جلب مشتری خوب نیست.

در چند وقت گذشته محصولی به نام «آوام» خودشو خفه کرده از بس تو تلویزیون تبلیغ میکنه. من هم نظرم رو جلب کرده بود. چون میگه که این مایع بسیار بدبو با نانوتکنولوژی ساخته شده و خردگی‌های سطوح شیشه رو میپوشونه و نمیزاره چیزی بهش بچسبه.
یعنی دقیقا همون مساله‌ای که به ذهن من میرسید.

آقا ما اینو خریدیم. ذهنم خیلی به من گفت که کل شیشه رو نزن. یه تیکه‌ش رو بزن (البته خدا رحم کرد همه شیشه‌ها رو نزدم!) ولی من یک شیشه ۱ در ۲ متر رو کاملا طبق دستور آوام-مالی کردم.

نتیجه؟ عکس بالا! چنان مه‌ای با ریزترین قطرات تشکیل میشه که انگار شیشه تماما سفید هست! بله درسته قطرات درشت آب بهش نمی‌چسبه روش که آب میریزی انگار روی پر مرغابی آب میریزی قطرات سر میخورند ولی ریزترین مه صبح تا شب رو سطح شیشه تشکیل میشه و ول کن نیست.

تازه هر روز هم دارم با شیشه‌پاک‌کن و ریکا و… میشورم ولی هنوز لامصب از بین نرفته که نرفته. خوشبختانه روی عینکم یا شیشه ماشین امتحانش نکردم!

این هم نانوتکنولوژی به سبک ایرانی…

Advertisements