چندین بار از این جاده قدیمی نوشتهام. دو هفته پیش که تهران میرفتم با موبایل عکسهایی گرفتم و کیلومترها رو یادداشت کردم که اینجا بگذارم.
- توجه کنید که من شما را ترغیب به استفاده از این جاده نمیکنم، مثل همیشه تشریک اطلاعات عمومی است.
مسیر اردبیل – آستارا – رشت – قزوین – تهران حدود 600 کیلومتر است. مسیر اردبیل – میانه – زنجان – قزوین – تهران هم همین حدود است. تفاوت ماجرا در نوع جاده و ترافیک آن است.
- خب. در پمپ بنرین علی آباد من بنزین زدم و کیلومترم را صفر کردم.
- ساعت 4:30 دقیقه از فلکه ایثار خارج میشم به سمت خلخال و کوههای باغرو. (پلیس راه این مسیر روی تابوهای سرعت خیلی حساس است. و کمین زیاد میکنند. به محدودیتهای سرعت پایبند باشید به نفع خودتان است. عجله لازم نیست.)

- بعد از گذشتن از پلیس راه و شهر هیر و روستای بودالالو (که محل انشعاب جاده به سمت چپ و دریاچه زیبای نئور است) و عبور از چندین روستای دیگر در کیلومتر 68 میرسیم به سه راه اول خلخحال (انشعاب سمت چپ به گیوی بالا و شهر خلخال میرسد). ما این سه راهی را مستقیم رد میشویم.

- در کیلومتر 72 میرسیم به سه راه قدیم خلخال که به شهر گیوی پایین و خلخال میرسد. این را هم مستقیم میروم.

- بعد از سه راه دوم دست راستمان محل قرارگاه دستگاههای سنگین راهسازی است که راه رسمی و اصلی و آیندهی اردبیل میانه و همچنین راه-آهن اردبیل-میانه را دارند میسازند. این جاده تا دو سه سال دیگر و راه-آهن انشاالله تا ده سال دیگر آماده خواهدشد.
- دو سه کیلومتر بعد یک سه راه است که نوشته است گنجگاه-میانه، مستقیم رد میشویم.
- چند کیلومتر بعدتر مزرعه پرورش شترمرغ هست. بعدترش یک کارخانه آسفالت هست.

در کیلومتر 82 میرسیم به سه راه فیروزآباد-میانه (تقریبا یک کیلومتر مانده به خود روستای تاریخی فیروزآباد- این روستا یک پل بسیار قدیمی دارد و شعبهای از قزل اوزن از آن میگذرد که ماهی زرد رنگ احتمالا به نام زردپر دارد). یک تابلو در این سه راه هست که نوشته میانه 65 کیلومتر.
میپیچیم به راست به سمت کوهها.

در کیلومتر 105 انتهای حوزه استحفاظی راهداری اردبیل را میبینیم و عملا ماجرای نگهداری از جاده به پایان میرسد. آنطرف تابلو که استان آذربایجان شرقی است در این سالها هیچ به این جاده لکهگیری و اینا نکردهاند و کل آسفالتش از بین رفته. پارسال دوباره عملیات بازسازی این قسمت خراب شده آغاز شده و مجددا دارند زیرسازی میکنند. دستشان درد نکنه.

- در کیلومتر 112 آغاز گردنههای جاده است و خیلی باید مواظب باشید چون هم گاهی خاکی است و هم گردنهها شیب زیادی دارند. من با دنده یک و دو میروم و با ترمز هم نمیگذارم دور موتورم بالای 3هزار برود. چرا که اگر با ترمز بروید لنتهاتان داغان میشود. اگر با دنده هم بروید احتمالا تسمه پروانه پاره کنید. اگر حواستان نباشد مثل این پراید هم جوش میآورید.

- در کیلومتر 115 پیچ اصلی گردنه را رد میشوید که اسمش را نمیدانم. کل منطقه طبیعت بسیار زیبایی دارد.

- در کیلومتر 120 گردنهها تمام میشود و به محل ساخت یک تونل میرسید که آنورترش قرار است سد شهریار روی قزل اوزن زده شود.
- در کیلومتر 128 آسفالت بد و خاکی تمام میشود و آسفالت قابل قبولی دارد. (یعنی کلا 23کیلومتر را باید دندان روی جگر بگذارید و با آرامش رانندگی کنید)
- در کیلومتر 141 به سه راه جاده اصلی قدیم تبریز-میانه-زنجان میرسیم. سمت راست ما در 5کیلومتری شهر میانه و سمت چپ ما به سمت زنجان و اتوبان میرود.
- در کیلومتر 191 وارد اتوبان تبریز-تهران میشویم.
ساعت 8:30 زنجان هستم و ساعت 12:30 میدان ولیعصر تهران از خلوتی نیمه شب تهران استفاده کرده به سمت پارک ساعی که خیلی دوستش دارم میرفتم.
دوستانم با پژو 405 و با همین احتیاطات 3 ساعته به زنجان میرسند و 3 ساعت دیگر هم تهران هستند. من معمولا در جاده معمولی بالای 80 نمیروم و در اتوبان هم 100 تا 110 تا. وانت پیکان ایران خودرو بیشتر نمیرود که من هم بروم!
الغرض! فرق این دو مسیر کجا بود؟ اینجا بود که شما 191 کیلومتر جاده میروید و 400 کیلومتر اتوبان. ولی از مسیر گیلان 400 کیلومتر جاده میروید تا قزوین و 200کیلومتر اتوبان میروید. که خود این جاده هم از گیلان میگذرد که در واقع گیلان یک استان نیست بلکه یک شهر بزرگ است با محلههایی دور از هم که در جادههایش سرعتگیر کاشتهاند.
هر دو جاده مزایا و معایبی دارند. گیلان اگر ماشینتان خراب بشود تعمیرگاه بهتر پیدا میشود. ولی در کوههای باغرو گیر میافتید. اینجا خلوت است و شبها ممکن است نا امن باشد. آنور شلوغ است و پلیس بیشتر. طبیعت گیلان زیبا ولی تکراری است. طبیعت کوه بکر است و تازه.
جاده آینده اردبیل-میانه از داخل فیروزآباد رد میشود و به شهری به نام آغکند میرود و از آنجا مسیتقیما وارد اتوبان میشود. جاده بسیار خوبی است در حد جاده حیران. پهن و قشنگ. ولی یکی دو سال باید صبر کنیم. به نظرم روی شاهرگ حمل و نقل اقتصادی اردبیل خیلی خیلی موثر است. امیدوارم به زودی تمام شود.
برچسبها: قزوین, میانه, کوهستان باغرو, گیلان, اردبیل, تهران, جاده, راه آهن, راهداری مزخرف گیلان, زنجان, سفر
می 11, 2009 در t 1:57 ب.ظ |
عجب سفر پرمبتلا و پرتابلوييييييييييي…. .
می 14, 2009 در t 9:26 ق.ظ |
عالي بود، پدر من اهل خلخال است و همه فاميلهاي پدري ساكن آنجا هستند. يادم باشد اينبار كه رفتم ولايت، مسير پيشنهادي شما را امتحان كنم.
می 14, 2009 در t 9:48 ق.ظ |
یک بار از این مسیر رفتم ولی بخاطر اینکه جاده آسفالتش خوب نبود زیاد از مسیر راضی نبودم
ولی با این توصیفی که کردی و مسافتها رو نوشتی فکر می کنم ارزشش رو داره که یک بار دیگه هم این مسیر رو طی کنم
شاد باشی
آگوست 9, 2009 در t 9:36 ب.ظ |
سلام
من می خوام از تهران برم اردبیل … میشه به من بگید با اتوبوس چند ساعت راه هست؟
آگوست 28, 2009 در t 3:09 ب.ظ |
باسلام واحترام به شما وهمه طبیعت گردان عزیز
از شما بخاطر مطالب وعکسهاتون تشکر میکنم از خرابی جاده میانه به خلخال خبر داشتم ولی تا چه اندازه نمیدونستم ای کاش تاریخ عبور از این جاده رو ذکر میکردین